Yaklaşımımız

Cevap değil,
soru veririz.

Bir çocuğa cevabı söylediğinizde bir şey öğrenir. Sorusunu ciddiye aldığınızda nasıl öğreneceğini öğrenir. Sevgi Yolu’nun tüm günü bu ikinci ihtimalin etrafında kurulu.

Özel Sevgi Yolu Anaokulu galeri fotoğrafı
“Bu neden burada büyüyor?”
Temel felsefe

Çocuk, doldurulacak
bir kap değil.

Okul öncesinde en kalıcı öğrenme, çocuğun kendi merakını takip ettiği anda olur. Biz de programı bunun etrafına kuruyoruz: konu başlıklarını biz belirliyoruz, ama o konunun hangi kapıdan gireceğine çocuklarla birlikte karar veriyoruz.

Yağmurdan sonra bahçede biriken su, o hafta ölçme çalışmasına dönüşebilir. Bir çocuğun getirdiği taş, bütün grubun kayaç koleksiyonunu başlatabilir. Plan var; ama plan, çocuğun önünde durmuyor.

“Öğretmen bilmediğini söyleyebildiğinde, çocuk aramayı öğrenir.”

— Sevgi Yolu eğitim ilkeleri, madde 1
Süreç odaklı
Buzdolabına asılacak ürün değil, denenen yol önemli.
Karşılaştırmasız
Çocuğu yalnızca dünkü hâliyle kıyaslıyoruz.
Doğa

Sınıfın en büyük
duvarı: bahçe.

Özel Sevgi Yolu Anaokulu galeri fotoğrafı
Özel Sevgi Yolu Anaokulu galeri fotoğrafı
boya
her yerde
Sanat

Anlatacak sözü
olmayan çocuk yok.

Sanat bizde yetenek meselesi değil, ifade meselesi. Bir çocuk henüz anlatamadığı öfkeyi kille, özlediği birini boyayla anlatabiliyor. Bu yüzden atölyede “güzel oldu mu” diye sormuyoruz; “ne anlatmak istedin” diye soruyoruz.

Açık malzeme rafıÇocuk malzemeyi izin almadan alabilir. Karar onun.
Müzik & hareketHaftada iki gün ritim; beden de bir ifade aracı.
Oyun

Oyun, çocuğun
ciddi işidir.

Bir kule yıkıldığında sadece bloklar düşmez; sabır, sıra alma ve yeniden deneme de çalışır. Biz oyunu “ders arası” saymıyoruz. Günün en uzun bölümü oyun, çünkü en çok orada öğreniyorlar.

Özel Sevgi Yolu Anaokulu galeri fotoğrafı
Sıra almak
Beklemek, oyunun kuralı olunca kolaylaşır.
Pazarlık
“Sen bunu al, ben şunu” cümlesi burada kurulur.
Deneme–yanılma
Yıkılan kule bir başarısızlık değil, veri.
Hayal kurmak
Bir karton kutu bugün gemi, yarın fırın.
Öğrenme nasıl gerçekleşir

Meraktan anlamaya
giden dört durak.

Fark etme

Bir şey dikkatini çeker: ıslak toprak, dönen tekerlek, bir gölge.

Örn. “Su nereye gitti?”

Soru sorma

Öğretmen cevabı vermez; soruyu büyütür ve grupla paylaşır.

Örn. “Sence nereye?”

Deneme

Çocuklar tahminlerini kendi yöntemleriyle sınar. Malzeme serbesttir.

Örn. kum, süzgeç, kova

Anlatma

Öğrendiğini anlatabildiğinde öğrenme tamamlanır. Çizer, gösterir, söyler.

Örn. grup çemberinde
Öğretmenin rolü

Sahnede değil,
yanında.

Yapmayız

Doğru cevabı hemen söylemeyiz.
Çocuğun işini “düzeltmeyiz”.
Çocukları birbiriyle kıyaslamayız.
Sıkıldığı anı hemen doldurmayız — can sıkıntısı fikrin başlangıcıdır.

Yaparız

Gözlemler, not alır, sonra müdahale ederiz.
Soruyu çocuğa geri veririz: “Sen ne düşünüyorsun?”
Malzemeyi ulaşabileceği yere koyarız.
Duyguyu adlandırırız: “Kızdın, anlıyorum.”
Özel Sevgi Yolu Anaokulu galeri fotoğrafı
“Ben yaparım.”günün en sevdiğimiz cümlesi
Bağımsızlık & birlikte olmak

Kendi başına,
ama yalnız değil.

Ceketini kendi ilikleyen çocuk, tartıştığı arkadaşıyla da kendi anlaşmayı dener. Biz araya sadece gerektiğinde giriyoruz — ve girdiğimizde karar vermiyoruz, kelime veriyoruz: “Şunu söylemek ister misin?”

Kendi işiCeket, ayakkabı, çanta — acele ettirmeden, kendi hızında.
Kendi seçimiGün içinde hangi köşede çalışacağına kendisi karar verir.
Kendi çözümüAnlaşmazlıkta önce onlara alan açar, sonra kelime veririz.
Kendi sorumluluğuBitkiyi sulamak, toplamak — sırayla herkeste.

Aynı çocuk için
aynı dili konuşmak.

Okulda “kendin dene” deyip evde her şeyi yapıyorsak çocuk ikisinin arasında sıkışır. Bu yüzden yılda iki kez aile atölyesi yapıyor, uyguladığımız yaklaşımı evde de nasıl sürdürebileceğinizi birlikte konuşuyoruz.

Aile atölyeleriYılda iki defa anne ile özel etkinlik.
Gelişim buluşmalarıDönemde bir, çocuğun gözlem dosyası masada.

Bu yaklaşım, hangi
yaşta nasıl görünüyor?

Aynı felsefe iki yaşında sarılmak, beş yaşında tartışmak demek. Programlarımız bu farkı nasıl kurduğumuzu anlatıyor.